Heee liefies!

Ah man, ik loop zo achter met al mn verhalen, er is zo veel gebeurd en ik had gewoon niet de tijd iets in m'n reisweblog te schrijven. Het is te veel om in een keer te vertellen, dat zal ik jullie (en mezelf) niet aandoen. In dit verhaal zal ik vertellen over de Go East Tour, het rondje oosten. De volgende verhalen gaan over het tweede deel van de North Island tour met Stray en mijn verblijf hier bij Katrin... dan ben ik eindelijk weer up-to-date!

Oke, de Go East tour. Zoals je op de foto's van de Stray-route kon zienwas de Go East tour een optionele pas die je extra kan boeken en zo ook het oosten van Nieuw-Zeeland kan ontdekken. Hij duurt maar drie dagen en kost de helft van mijn maxi-pas die door heel NZ gaat, best expensive dus! Ik heb lang getwijfeld of ik het zou doen of niet, maar ik dacht: just do it! Ik ben NU in NZ, it's now or never! Je kan beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan dan die je niet hebt gedaan, dus ik besloot het gewoon te doen. Ik hopte-off de bus in Rotorua (die lekkere stinkstad) en had de bus op vrijdag 3 december. Hij zou vertrekken om 08.00 uur 's ochtends, dus ik stond daar netjes om half 8 (zo moeder, zo dochter) en de Stray-bus was er ook al.De buschauffeur kwam naar me toe en vroeg: 'Do you travel with this Stray-bus?', dus ik zei ja, en hij vertelde me dat deze bus helaas kapot was en hij wachtte op iemand die hem komt repareren en dat ik om 12 uur terug moest komen. Vooruit dan maar, that's just the way it is. Dus om 12 uur kwam ik daar weer aangelopen en zag ik een groepje mensen op het gras zitten en de bus was weg. De buschauffeur kwam weer naar me toe en zei dat we op een nieuwe bus moeten wachten, dus ik ging bij de Stray-groep op het gras zitten en we praatten wat, tot iemand aan mij vroeg of ik ook ging skydiven in Taupo. Ik zei 'Yeah, but after the go east tour off course', en iedereen keek me raar aan...alsof ik zei 'Yeah, but without a parachute off course', en ze zeiden 'We're going south, to Taupo, the bus to the east has left at 8 o'clock this morning.' Huh? Oeps... blijkbaar waren er dus twee Stray-bussen die om 8 uur zouden vertrekken, maar dat is raar aangezien mijn vorigebus pas om half 1 ofzonaar Taupo ging, dus ik verwachtte niet dat er zo vroeg al die bus naar Taupo was. Maarja, ik heb de bus dus gemist, niets aan te doen. Wel jammer dat ik niet met deze mensen reis, want ze waren allemaal zo ontzettend leuk en gezellig! Hopelijk zijn mijn reisgenoten dat ook, want hoe mooi het land en hoe leuk de activiteiten ook mogen zijn, het is nooit zo mooi of leuk zonder gezellige mensen om je heen. Natuurlijk is de natuur al schitterend van zichzelf, maar met fijn gezelschap deel je de beauty en voelt het meer compleet. We zijn tenslotte toch sociale wezens.
Ik nam afscheid van ze en zocht het telefoonnummer van Stray op, belde ze en legde de situatie uit (miscommunicatie). Geen probeem (no worries, zoals ze hier zeggen), ik kon de eerstvolgende bus pakken, die vertrekt op maandag. Drie dagen wachten dus, maar dat vond ik eigenlijk niet erg, want ik vind de plek Rotorua erg leuk en er is zoveel dat je kan doen hier. De volgende dag was er de kerstparade in de stad, dus ik dacht leuk, daar ga ik even heen, maar ik had niet verwacht dat het zo'n groot evenement zou zijn! Echt waar, die kerstparade was laaang! Stond ik daar in de brandende zon, die avond had ik echt hoofdpijn, misschien een zonnesteek ofzo? Het was wel leuk om te zien, allemaal vrachtwagens die open waren aan de zijkant en helemaal versiert met mensen erin, en aan het eind van die lange stoet was dan eindelijk de man waar we allemaal op zaten te wachten: Santa Claus! Het duurde langer dan ik had verwacht. Ik wilde die dag ook gaan mountainbiken in de Redwoods (ik mis het fietsen wel, kiwi's zijn niet echt fiets-liefhebbers), maar ik had dan maar een paar uurtjes dus ik ben van plan dat later te doen, in de herfst denk ik, met alle mooie herstkleuren in het bos. Dus ik zwierf die dag door de stad en door de natuur. De volgende dag ging ik naar Thermal Wonderland, een gebied met veel geothermische activiteit waardoor je veel verschillende kleuren meertjes hebt en gijzers en stoom enzo, dus dat was erg leuk. Helaas had ik niet veel tijd om er lang van te genieten, het was *klick* foto en doorlopen, want ik was met een georganiseerde trip en we hadden maar anderhalf uur in het park en dan moesten we weer bij de bus zijn. Dat klinkt lang, maar alle drie de wandelroutes door het park duren in totaal anderhalf uur. Desondanks was het onzettend gaaf en bizar om te zien. Daarna heb ik mezelf verwend door naar de Polynesian Spa te gaan met natuurlijke hotpools die uitzicht hebben op het meer, heerlijk relaxed!

De volgende dag (maandag)miste ik de bus niet en begon mijn trip naar het oosten.
De eerste dag reden we via de kust naar Maraehako Bay, onderweg een aantal keer gestopt voor bezienswaardigheden en mooie uitkijkpunten. De gids, die zelf Maori was, vertelde veel over de Maori cultuur en geschiedenis, wat erg interessant was! De mensen in de bus waren ook erg aardig. Het hostel waar we verbleven die dag is volgens de eigenaar het backpackers paradise, en ik denk datie gelijk heeft wat betreft de locatie, want het was er gewoonweg schitterend! Het lag pal aan het strand en de oceaan. We gingen wandelen naar de hidden waterfall en toen we er eindelijk waren begreep ik waarom het 'hidden' waterfall heet, er is niet echt een pad naartoe, het is ergens inthe middle of the NZ jungle.Je loopt gewoon door de bushbush envolgtde rivier (die we tig keer moesten oversteken, wat erg grappige momenten opleverde haha, mensen dieper ongelijk expres een zetje krijgen). Daarna hadden we een 'barbie' (kiwi's voor barbeque) en zaten we bij het kampvuur.

De tweede dag gingen we op weg naar Gisborne. Die ochtend was het heerlijk warm weer en Jason (de buschauffeur) zei dat het een warme dag zou worden. Ik hoopte dat hij gelijk had (en aangezien hij Maori is en hier woont dacht ik dat ook), maar helaas, de lucht trok dicht en in de middag begon het te regenen. Maar ik mag niet klagen, want dit is voor het eerst sinds ik met Stray reis dat het slecht weer is, en eigenlijk mag ik van geluk spreken, want er kon geen betere dag zijn dan vandaag om slecht weer te hebben. We zaten de hele tijd in de bus en reden langs de kust, wat een onwijs mooie route was, en stopten af en toe voor wat landschapsfoto's. Ook bezochten we een christelijke kerk, maar van binnen was het helemaal in Maori-stijl. Dat zag er erg gaaf uit! Al vond ik de combinatie van een christelijke kerk in Maori-stijl ook een beetje vreemd. We reden ook naar het stadje waar de film 'The whale rider' was opgenomen, een beroemde film hier in NZ, want het gaat over de Maori's. Ook reden we naar de langste pier van het zuidelijk halfrond, 160 meter lang ofzoiets. Die hebben we natuurlijk helemaal bewandeld. Erg koud door de hard wind, maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik het heb gedaan! We zouden eigenlijk ook nog ergens in de natuur gaan zwemmen, maar vanwege het weer besloten we door te rijden naar Gisborne, waar ik lekker een boekie bij het haardvuur las. We hadden een hangi die de ouders van Jason hadden gemaakt (niet zo spectaculair als bij Uncle Boy in Maketu, het was gewoon afhaal-hangi in bakjes, maar het smaakte wel!). Die avond hadden we wijnproeven. En ik en wijn...sowieso ik en alcohol, we mogen elkaar niet zo. Ik vind het vergif en ik schijn de enigste te zijn die het ook vies vind smaken. Maar ik dacht whatever, ik probeer het gewoon. Ze hadden 6 witte wijn en 2 rode (al ben ik allergisch voor rode wijn), lekkere hapjes, een groot haardvuur,drie gitaren en zo'n professionele wijnproever... erg leuk allemaal. We begonnen met de witte wijnen bij elke nieuwe wijn vertelde die wijnproever iets erover en keek hij naar de kleur, rook hij eraan en vertelde wat hij rook en proefde tenslotte. Hij rook bij elke wijn verschillende dingen zoals berries of tropische vruchten... voor mij rook en proefde alle wijn precies hetzelfde, maar het was niet echt vies. Ik heb in totaal denk ik anderhalf glas naargedronken, maar voelde me niet anders dan anders, wat ik wel jammer vond, want nu heb ik eindelijk dat vergif naar binnen gewerkt en dan doet het z'n werk niet... zie je, alcohol mag me niet.Na afloop speelden de wijnproever, Jason en nog iemand op de drie gitaren en dat was wel heel gezellig. Ja, dat was een fijne avond.

De derde dag zouden we eigenlijk om half 1 terug naar Rotorua rijden, maar Jason had de volgende dag vrij en stelde voor om 1 dag langer in Gisborne te blijven. Het paste in ieders planning dus nou en of we dat wilden! Gisborne is Jasons woonplaats en hij gaf ons dus een rondleiding door de stad. Het weer was so so. Gisborne is de zonnigste stad in NZ, maar nu even niet. Overal in NZ scheen de zon volgens het weerbericht, alleenboven Gisborne was een plaatje van eenregenwolk. We zijn naar de plek gegaan waar Captein Cook voor het eerst aan land kwam en naar het centrum. De sfeer ontbrak alleen en Jason zei dat de inwoners van Gisborne altijd een beetje terneergeslagen worden wanneer het slecht weer is.Die avond heb ikde film 'The whale rider' gezien. De meeste Nieuw-Zeelanders zijn er lyrisch over... ik vond het een mwah-film, maar aangezien het over hun cultuur gaat begrijp ik hun enthousiasme wel haha. Het was wel interessant om te zien.

De vierde dag gingen we terug naar Rotorua. Ik had de wekker op kwart voor 5 gezet, want ik wilde de zonsopgang in Gisborne zien, als de eerste in de wereld! Ik keek uit het raam en het was (nog steeds) bewolkt, dus er was waarschijnlijk niet zoveel te zien. Teleurgesteld dat ik de zonsopgang niet kan zien maar vergenoegend dat ikinm'n warme bedje kan blijven liggen draaide ikme om en sliep verder. De trip naar Rotorua was erg mooi en de zon liet zich weer zien! De omgeving was zo groen en het deed me denken aan Zuid-Frankrijk. We stopten ergens en wandelden naar de oude brug waar boeren vroeger hun schapen over transporteerden. Er mochten niet meer dan 10 personen op de brug... en zo zag het er ook uit, niet echt stevig. We zijn ook nog gestopt bij een natural hot pool en hebben we daar lekker even in gebadderd (Jason vond me een goede zwemster, ik trok alleen wat baantjes haha).
Eenmaal in Rotorua spraken David (een jongen van de groep), Jason en ik af die avond naar de farmer-market te gaan en daar wat te eten. Ik wilde ook nog een foto waarop ik een hongi doe met Jason (traditionele Maori-groet), en toen ik dat vroeg moest hij lachen en blozen haha, maar hij deed het wel en David maakte de foto (niet zo snel, hij zat te stuntelen met m'n camera en Jason en ik stonden daar genant met onze hoofden tegen elkaar...maar ik heb m'n hongi-foto!). Die avond zijn we dus naar de farmer-market gegaan. Erg gezellig, allemaal kraampjes met verschillende soorten eten dat je kon proeven en kopen. Ik had een heerlijke belgische wafel met caramel en echte slagroom, de beste in town volgens de locals, en dat kon je proeven! David komt uit Zwitserland en heeft echt een sterk irritant accent, maar hij is ontzettend aardig. Hij kijkt alleen niet uit met oversteken, half naar links terwijl hij al oversteekt waardoor ik hem een paar keer terug moest sleuren omdat hij bijna voor z'n sokken werd gereden. Hij vertelde me dat in Zwitserland de auto's altijd moeten stoppen voor voetgangers en ze rijden natuurlijk rechts, maar we zijn niet in Zwitserland en ik riep dus steeds 'car!'. We gingen weer terug naar het hostel en namen afscheid van Jason en gingen naar onze kamer (we zaten in dezelfde dorm) en stapte in een party-festijn. Twee Duitse meiden en drie Amerikaanse jongens (uit New York! Oeeeh) zaten met harde dj-muziek (pff, wat je muziek noemt) te lachen en drinken, de meiden zichzelf ondertussen optuttend en de jongens just being sexy. Ze gingen dus duidelijk uit deze avond. Ik stond op het punt te gaan slapen toen ze besloten een drinkspel te doen. David ging meedoen, ik bedankte vriendelijk en keek nieuwsgierigvanuit m'n hoogslaper naar de people getting drunk. De jongens hadden ieder iets van 15 bier op (exclusief de bier die ze al op hadden voordat ze met het spel begonnen) en de dames samen een hele fles wodka (of vodka...geen idee wat het verschil is, in ieder geval iets met een hoog percentage alcohol!). Het was echt grappig om toeschouwer te zijn (waarschijnlijk nog meer om deelnemer te zijn), vooral die Amerikaanse jongens waren zo grappig, echt typisch Amerikaans en gewoon zo... zo... naja jeweetwel. Ze gingen om half 1 naar weet ik veel waar en ik ging slapen, maar werd 's nachts wakker door twee van de jongens wakker. Ze zaten namelijk te bekvechten over iets dat was voorgevallen in de bar, iets met een meisje natuurlijk, en ik zei: 'He! Do you mind,I want to sleep! Sort it out in the morning.' Waarop ze gingen fluisteren en 1 had zo'n grappig dronken hikje, dus als hij praatte hoorde je elke keer *hik* blabla *hik*, hihi.

Dat was het voor nu. De volgende ochtend ga ik met de Stray-bus naar Taupo en de rest van de North-Island tour doen.
Dusss wordt vervolgd...

Enne... Merry Christmasand avery happy New Year allemaal!!!

XXX Lisa