Heeey, daar ben ik weer!

Het verhaal heeft weer eventjes op zich laten wachten, aangezien Sean geen computer heeft en ik bij hem logeerde de laatste week. Er is weer veel gebeurd, laat ik maar bij het begin beginnen.

Waar was ik gebleven? Ohja, ik ging voor een dagje naar Shay. Het was er gezellig, we hebben werkelijk de hele middag zitten praten over vanalles en nogwat, ook erg interessante dingen en dingen waarvan ik denk....hmm juist. Dit is wat ze onder anderevertelde (ben waarschijnlijk de helft vergeten), wees vrij om ervan te denken wat je wilt: ze kan communiceren met alle dieren, ze is een natural healer (zowel voor mensen als voor dieren, al vindt ze het met dieren leuker) en gebruikt daarbij de hulp van geesten. Ze zegt dat iedereen een of meerdere gidsen (of beschermengelen) heeft. Zij heeft er 4, ze zien eruit als de indianen uit Amerika, en ze kan met ze communiseren. Ze zegt dat je vele levens hebt (dit is haar 32e leven, waarvan ze 8 als healer heeft gehad) en dat je leven bestaat uit leren, leren, leren. Ze zegt dat er pas 1 ziel is die volleerd is, die alles wat je kunt leren heeft geleerd. Die blijft in de 'zielen-energiemassa' waar je tussen je levens door naartoe gaat. Ze zegt datje je eigen moeder kiest en de moeder kiest de vader. Ik vroeg haar ook over het begin, waarishet leven begonnen, maar ze zegt datdat te diep gaat voor me, datmijn ziel nog niet zo ver is met leren om dat te begrijpen en bevatten. Ik wel wel een'oude' ziel, dat ben je als je meer dan 10 levens heb gehad (endat heb ik volgensShay, die het aand'r gidsen vroeg).We hebben ook over Shay's leven gepraat, ze was namelijk mishandeld door haar ex-man voor 12 jaareneen behoorlijk losgeslagen persoon (feesten, seks, alcohol, drugs, the work). Ik weet niet meer of ze voor- of nadat ze was afgekickt d'r gidsen heeft ontmoet, maar ze ontmoette ze pas 5 jaar geleden.
Om een uur of 5 gingen we naar de veulens die in de wei met hun moeder stonden te grazen. Wat een schatjes! Echt 'my-little-pony' beesies, zo klein en baby-achtig haha (ze waren pas 2 maanden oud). Ze speelden met elkaar en met ons(springen, bijten, knuffelen, kont tegen je aanduwen omdat zedaar gekroeld wilden worden). Je moest uitkijken dat ze niet op jou sprongen haha, sommige waren zo enthousiast.

Vanochtend was ik in de ochtend nog even langsgegaan om foto's te maken en afscheid te nemen van iedereen. Het is heel vreemd, ik leef al de hele week naar dit moment toe, weggaan, en eigenlijk stond ik al de hele tijd met een been in Auckland. Nu ik hier dan eindelijk in Auckland zitvoelt dat heel vreemd. Mijn tijd op de race stallijkt wel een soort droom, zo snel is de tijd voorbijgegaan. Ik heb de laatste weken zo uitgekeken naar het moment om weer verder te reizen, maar nu het dan eindelijk zover is voel ik geen blijheid of opluchting. Ik voel me een beetje verloren, ik ben weer alleen met allemaal vreemden om me heen. Ik haat het hier in Auckland, ik haat de stad, het is net een mierennest. Zoveel mensen, zoveel geluiden, zoveel indrukken, het is allemaal eenbeetje teveel. Ik ben het niet meer gewend na mijn tijd op het platteland. Mijn zintuigen stonden op scherp, de vogeltjes die je de hele dag door hoorde fluiten, de sterrenhemel 's ochtends en de blauwe lucht met soms mooie witte, volle wolken 's middags en de soms verkoelende, soms verstikkende wind, het gebries van paardenenhet geklikklak van de paardenhoeven op het asfalt. Hier is het gewoon een grote chaos. Ik moet me weer een soort van terugtrekken in mezelf en me afsluiten van alles. Nu voel ik me alweer beter dan toen ik vanmiddag aankwam...ik durf best toe te geven dat ik heb gehuild. Nu kijk ik naar de dingen die komen gaan en dat zijn alleen maar leuke dingen!

Het komt eigenlijk wel heel erg goed uit dat ik twee weken eerder ben weggegaan. Nu heb ik meer tijd om de dingen te doen die ik gepland heb! Dit staat namelijk op het programma: maandag ga ik met de Stray-bus ongeveer anderhalve week door het noorder-eiland touren. Daarna ga ik waarschijnlijk naar Rik en Jacky, een lieve familievanLeo en Emmy die in Tauranga wonenen daar blijf ik dan ongeveer een week.Vervolgens ga ik naar Katrin, een Duits meisjedat heel toevallig de eerste backpacker is die ik in Nieuw-Zeeland heb ontmoet en waarmee het ontzettend goed klikt.Zij woont nu voor 4 maandenbij een grotemaori-familie (inclusief paarden en een piano!) en werkt daar als au-pair. Ze vroeg of ik als ik nog niets had gevonden voor kerstmis en oud-en-nieuw hetbij haar kon vieren.Dit is wat ze schreef (ben te lui om het te vertalen haha):

'I asked my host-mother about chrismas and new years eve and she said that you're more then welcome! you could come during the days before christmas and spend all the chrismas days with us. at chrismas eve, the zielinskies (achternaam vd maori-familie)are having a hangi (traditionele maori-maaltijd)with all the family. the next day, i think, they're going to a beach and on boxing day we're going to visit some friends, i think in dargaville, who are doing a big treasure hunt. and rhonda (de host-moeder) (and me of course) would be happy if you joined us!!! just tell me when you're going to come. we could do some horse back riding aswell! (ze hebben daar paarden!) oh it would be so cool if you came!!! new years eve we're going to spend with some other friends who are having a big party. and as i know the kiwis it's never a problem to bring some friends (like me aswell ^^)
maybe you could even stay at my place for the whole time from chrismas until new year and you could help me to work the horses and we could do so much cool stuff here. the zielinskies wouldn't mind at all. you could easily sleep in my room! just tell me when you'll come! :-) '
Klinkt gaaf he! Dus ik blijf ongeveer 2 weken bij haar, ik kan gewoon bij haar op de kamer slapen en hoef alleen m'n eigen eten te betalen (en ik leer koken van Katrin haha, en misschien ook piano-spelen, want dat kan ze ook!). Katrin heeft een auto te leen gekregen van de familie dus op d'r vrije dagen kunnen we samen erop uit om de omgeving te verkennen en leuke dingen te doen.

Na oud-en-nieuw ga ik naar Nelson. In Nelson zal ik vanbegin januari tot begin maart werken als een serveerster in een restaurant. Daarnaast verblijf ik bij een WWOOF-adresvoor minstens een maand. Daarna ga ik misschien naar een ander WWOOF-adres voor de andere maand, tenzij ik het zo naar m'n zin heb dat ik nog een maand blijf bij die eerste.
Dan heb ik hopelijk genoeg geld om voorlopig vooruit te kunnen en wil ik het zuider-eiland gaan ontdekken en zie ik wel wat op m'n pad komt. Ik heb voorlopig genoeg plannen gemaakt haha.

Jullie zien het, ik heb genoeg leuke dingen om naar uit te kijken dus het gaat weer helemaal goed komen!Everythings gonna be alright. Of zoals mam zegt: 'Eind goed, al goed':).

Biiiig hug,

Lisa

P.S. Morgen ga ik eindelijk weer foto's erop zetten, beloofd!