Change of plans
Hi there!
Dus...change of plans. Dinsdagochtend vertrok ik vanuit Auckland naar Kerikeri met de Naked Bus (met kleren aan). Het was een rit van ruim 4,5 uur langs de oostkust richting het noorden (door de Northland). Sommigen zeggen het gras is veel groener aan de overkant. Nou, in dit geval klopt het, hier is het gras echt groener dan in Nederland! Letterlijk ja...maar figuurlijk? Maybe. Natuurlijk is de natuur amazing en de mensen ontzettend vriendelijk en heerst er een relaxte sfeer. Het is moeilijk niet voor Nieuw-Zeeland te vallen. Ik leef gewoon nu en zie wel waar m'n hart me naartoe brengt. In ieder geval niet naar die weirdo waar ik zou gaan WWOOF-en. Hij haalde me op toen ik in Kerikeri was aangekomen en moest nog wat dingetjes kopen in het stadje en hij racete door de straten en supermarkt. Ik moest gewoon serieus rennen om hem bij te houden. Eenmaal aangekomen in zijn huis ergens buiten de stad in de bush vertelde hij me dat hij een hekel heeft aan de stad en crowdy places en maar 1 keer in de week zijn terrein verlaat en dat is op zondag naar de markt om eten te kopen. Hij leeft als een kluizenaar en zijn lach...als hij hardop (en hij doet het echt hard) lacht, is dat echt een angstaanjagende klank waarvan ik misselijk wordt. Ik dacht meteen: morgen ben ik weg hier, no matter how. Hij is 50, werkloos (geen inkomen at all, hij heeft wat spaargeld op de bank) en een soort Boeddhist-zen persoon en mediteert elke ochtend en avond en ik stelde hem dus heel veel lastige 'levensvragen' (mam en pap weten wel wat ik bedoel ;)). Ik merkte dat hij niet houdt van veel geklets dus bleef ik express veel praten en vragen stellen hihi, in de hoop dat hij me ook weg wilde hebben. Ik voelde me geen moment onveilig, maar ik was niet op m'n gemak. Ik had een vreselijk onderbuikgevoel (nu weet ik wat men hiermee bedoeld). Die avond belde ik een hostel in Kerikeri om te vragen of ze plek voor de volgende dag hadden, en dat hadden ze dus ik had meteen gereserveerd. De volgende dag na het ontbijt en meditatie (ik had al alles gepakt) ging ik naar hem toe. Ik besloot gewoon eerlijk te zijn en zei dat ik hem niet wil kwetsen maar dat ik me hier niet thuis voel omdat ik meer mensen om me heen moet hebben en...voordat ik uitgepraat was zei hij: oke ik breng je NU naar de stad. Hij had ineens zo'n haast en racete naar de auto, dus ik vroeg waarom zo'n haast en hij zei: je haalt me uit m'n balans en dagritme (hij wordt elke nacht rond 3 uur wakker en staat dan op...uit zichzelf) en blablabla. Mij best, ik was allang blij dat ik weg kon. Hij hoefde geen geld voor de overnachting (gelukkig :P) en zette me af bij het hostel. Dus woensdag was ik aangekomen in dit hostel. Het was alsof hij negatieve energie uitstraalde dat ik absorbeerde (ik ben best stemmingsgevoelig), maar sinds ik in dit hostel zit met allemaal vriendelijke mensen en positieve energie voel ik me weer helemaal happy van binnen :D. Dus maak je maar geen zorgen, ik heb hiervan geleerd, namelijk dat ik alleen ga WWOOF-en bij gezinnen (dus meerdere mensen) met een boerderij (hij had alleen een tuin) met veel dieren. Ik heb een e-mail gestuurd naar een horse-ranch (een WWOOF-adres, maar met twee gezinnen en veel dieren haha) in het Northland en een sollicitatie naar een pas geopende kledingwinkel in Auckland. De winkel heet Icebreaker en is de best betaalde winkel waar je kan werken in Auckland, dit vertelde een backpacker me die in de Icebreakershop in een buitenwijk van Auckland werkt (waar ik mijn thermo-kleding heb gekocht en wat je ook echt nodig hebt op dit moment hier! freezing-koud gewoon...je merkt dat het nog eind-winter is). Dus nu is het afwachten op een reactie en ik ben aan het rondkijken of ik met iemand mee kan reizen naar Ahipara, een plaatsje aan de westkust van Northland en vanwaar je een goedkope dagtour kan boeken naar het noordelijkste puntje van Nieuw-Zeeland: Cape Reinga (met surfen van zandduinen en picknicken inbegrepen). Het hostel hier is weer klein (max. 12 mensen) en knus (soort boerderij met grote kippen, mandarijn boomgaarden en twee baby-pigs die overdag vrij mogen rondlopen haha). Gisteren ben ik met iemand naar de supermarkt gereden en we hebben tortilla's gemaakt. Smaakte erg goed! Ik heb het recept opgeschreven. Als ik terugkom naar Nederland ben ik een echte keukenprinses! Ook hadden ze een klein winkeltje met allemaal Nederlandse producten (de eigenaar is Nederlands, vandaar)! Dus ik heb meteen bolletje beschuit en ontbijtkoek ingeslagen hihi. Jullie horen wel van me als ik meer weet!
-xxx- moi
Reacties
Reacties
Whiieeeeh:P Goedemorgen...^^ Onderbuikgevoel:P Voel je het niet gewoon aan je water, zoals Marjo altijd zegtxD
Wel apart, aangezien jij dat niet vaak had. D8 ik:P
En teveel vragen stellen, hmm waar ken ik dat van:P
So hé! Good for you, girl. Luisteren naar het gevoel in je buik en daar naar handelen...En de manier waarop je dat gedaan hebt: whauw!!!
Ik vind je bewonderingswaardig.
Merkwaardig overigens dat zo'n man aangesloten is bij het WWOOF en merkwaardig dat je juist bij deze man terechtkomt op je eerste werkavontuur :-)
Fingers crossed voor je nieuwe adres. Hopelijk vind je daar meer geluk.
xAx
Goed gedaan, meis! Have fun.
xx Jen
Wat een heerlijke verhalen Lisa! Haha, ik moest wel even grinniken om je vreemde WWOOF-meneer. Het boek staat er vol mee :D Op zich niet heel merkwaardig dat zo iemand bij WWOOF is aangesloten. Er zijn namelijk ook veel mensen aan het wwoof-en die zich wel bij zoiets thuis voelen.
Ben je al in the Bay of Islands geweest? Het is daar zo mooi en er heerst een echt vakantiesfeertje. Daarbij liggen de Waitangi Treaty Grounds daar, iets wat je eigenlijk niet mag missen :)
Cape Reinga is overigens ook stunning!!
Welke horse ranch ga je heen?
Heel veel plezier en pas op jezelf!
Liefs, Elise
Hey Elise, je hebt me gevonden! Nee, ik ben helaas nog niet bij de Bay of Islands geweest, maar ben zeker wel van plan om daar naartoe te gaan! Ik ga misschien naar Horse Trek'n, ze hebben wwoof-ers nodig vanaf december. Ik heb Mesapotamia Station (ofzoiets) gebeld, maar ze zitten vol tot kerstmis en ze zei dat ik over 2 maanden weer moest bellen om te vragen of ze dan mensen nodig hebben. Ik wil daar zo graag werken dat ik ze een mail heb gestuurd en gevraagd of ze mij een plek konden garanderen voor januari, februari en/of maart, maar ik heb nog geen reactie van ze gekregen. Welke horse ranches kan jij aan- of afraden? Xxx
Hoi Lisa,
Wij zijn net terug van de Faroeor eilanden en we hebben denk ik meer schapen gezien dan jij...tot nog toe. We hebben er met de motor ook twee vol geraakt...ze waren gelukkig al dood en wij bijna ook.....goed om te lezen dat je je in NZ so happy voelt.....we are so proud of you.....take care and keep on writing...knufknuf Anton en Djoosj
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}