G'day mates ;) !

Goodevening actually, het is bijna 21.00 uur nu. Ik zal jullie de rest van het verhaal vertellen tot nu toe. Ik ging dus met mijn room-mate, katrien, de stad in, en het was amazing! De stoplichten voor voetgangers zijn zo ontzettend grappig! Je staat voor een rood stoplicht en je hoort zoals in Nederland tik...tik...tik..., maar als het groen is hoor je voordat het tikken sneller gaat een soort schietgeluidje uit een soort van game, something like PFIEUW, en het is so sweet! Ook gaan de stoplichten voor voetgangers op een kruispunt tegelijkertijd aan en kan je gewoon oversteken hoe je wilt, dus je kan ook diagonaal gaan, dat is zo vreemd in het begin, maar i really like it dus ik doe het just for fun haha! Tijdens het wandelen door de stad, langs de haven, kwamen we een groep mensen tegen die Katrien kende (de helft van de groep). Het waren allemaal Duitsers, maar ze sproken Engels met elkaar zodat ik ook mee kon praten, dus dat was erg aardig van hen (al zou ik na 5 jaar Duits ook Duits moeten kunnen verstaan, lalala). Ze waren vanplan om naar een pub te gaan waar ze onwijs veel soorten bier hebben (like I care)en het heel goedkoop is en ze vroegen of we meegingen,so yeah sure, why not?Alleenwas ik mijnID vergeten, die lag inmijn kluisje inde hostel, en als je onder de 25 bent mag je hier niet zonder ID cafes en pub binnen, want ze controleren heel streng (en je mag ook niet alcohol drinken in het openbaar, wat ik natuurlijk als non-alcoholic erg goed vind. Maar de reden voor dat is omdat de Nieuw-Zeelanders erg agressief worden na wat drank, maar ik vind dat een beetje easy to say.). Ik zei dat ze gewoon naar binnen konden en dat ik wel terug naar het hostel ga om te slapen (ik was toch erg moe), maarze zeiden: 'nee, we reizenals groep, dus we blijveneen groep', dus dat was supersweet van them. We gingen dus maar naar hun hostel, vlakbij die van Katrien en mijns, en gingen daar zitten en kletsen. Daarna gingen we slapen, maar er was a guy die echt snurkte als een gek man! Zelfs door mijn oordoppen heen kon ik het horen. Gelukkig was ik zo moe dat ik toch in slaap viel, maar om half2 's nachts alweer wakker was en niet kon slapen. De volgende dag, zaterdag, uhm wat deed ik toen ook alweer...oja, Katrien zou met 2 Amerikaanse meiden naar 2 marktjes gaan ergens in Auckland en ze vroeg of ik mee wilde, dus ja, natuurlijk wilde ik dat. Dus die dag zijn we door de stad gaan wandelen naar de marktjes, en het was echt heel gezellig! Ze hadden echt hele goede live-muziek en het was niet zo mega-groot en druk en schreeuwerig als in Nederland, not at all. Na die marktjes gingen Katrien en ik naar de supermarkt om avondeten te kopen (we hadden afgesproken samen te koken). In de avond waren we echter zo moedat we besloten het zondagavond te doen. Er was ook een meisje uit Zweden in onze kamer, maar zij was niet een backpacker maar zij studeerde op de hotelschool ofzoiets en zou hier in een hotel werken. Ze was een beetje een Anouk-persoon, want toen ze aankwam wilde ze meteen een stijltang en een fohn kopen en ze heeft make-up gekocht voor 500 dollar! Ja echt waar! Maar ze was erg aardig. Zondag zijn Katrien en ik op walvissen en dolfijnen safari gegaan. De normale prijs voor dat is 150 dollar, maar backpackers betalen maar 99. We gingen met een boot de zee op voor 4,5 uur, op zoek naar dolfijnen en walvissen. Wij waren natuurlijk ontzettend enthousiast en waren helemaal voor op de boot en de kapitein waarschuwde ons al dat we nat konden worden van golven over het dek, maar we dachten ach, dat zal wel meevallen (ergens diep van binnen wist ik van niet, maar ik duwde die gedachte weg en dacht maar aan 1 ding: walvissen en dolfijnen spotten!). En ja hoor, de eerste de beste golf en ik was zeiknat, wat eigenlijk wel goed was want dan kon ik er blijven staan, want natter dan nat kan je niet worden right? Mijn schoenen zijn nog steeds nat, maar mijn jas was erg fijn,volledig water- en winddicht, dus die heeft de test doorstaan. We zagen twee keer een groep dolfijnen, de eerste keer waren het er 4 en die zwommen even mee met de boot. De tweede keer waren het er echt heel veel, een stuk of 15, en ze sprongen en zwommen onder en naast de boot en het was echt zo cool en zo ontzettend lief! Ik wilde niet eens mijn camera pakken, ik kon mijn ogen er niet van afwenden omdat ik bang was dat ze anders zouden verdwijnen (maar Katrien heeft wel foto's gemaakt en die zou ze naar mij toe sturen, dus dan laat ik ze jullie ook zien, no worries). Terug had ik het echt mega-koud. Door de opwinding van de dolfijnen merkte ik het niet, maar daarna was ik echt freezing! Zelfs na een warme douche had ik het nog koud, maar het was het waard! Die avond heb ik voor het eerst mijn avondmaal gekookt samen met Katrien. Het waren just wat groenten (pompoen, paprika, courgettes en wat kruiden), maar het smaakte erg lekker! Maandag, oja dat is vandaag, vandaag had ik om 10.00 uur mijn orientatie bij I.E.P. (en Katrien ging om 08.15 uur weg voor vrijwilligers werk dat ze twee weken gaat doen, ze hadden wat vertraging omdat er een meisje opgesloten zat in de wc en de deur kon niet goed gekraakt worden, erg zielig hihi). De orientatie was erg usefull. Ik heb een bankaccount geopent en morgen vraag ik een tax-number aan. Daarna ben ik gaan lunchen in een park naast een jongen waar ik een tijdje mee heb gepraat, hij studeerde aan de Auckland University, iets met sciences. Het was erg gezellig, hij was ook aan het lunchen en er waren een stuk of 10 Maori-achtige jongens aan het rugby-en op het veld. Na de lunch hoorde ik gezang ergens vandaan komen en ik kon het niet negeren, ik moest er naartoe. Het was niet ver, en ik zag toen iets van 40 Maori-people zingen en dansen en het was echt GE-WEL-DIG! Links iets van 20 vrouwen en rechts 20 mannen, en ik verstond er niks van maar het raakte me echt heel diep en ik kreeg weer kippenvel en het was gewoon echt so cool! Ik wilde een film maken met m'n camera, maar op de een of andere manier is de memory-card niet geschikt voor de camera, dus de film was helaas mislukt maar ik heb welfoto's. (Ik heb al een nieuwe memory-card gekocht, dus nu kan ik wel filmpjes maken gelukkig). Daarna ging ik weer terug naar de I.E.P., want daar was mijn bagage gratis opgeborgen. Gepakt en wel liep ik op weg naar mijn nieuwe hostel, omdat mij drie gratis dagen in het ACB hostel voorbij waren. (Ik had al geboekt voor 3 dagen in de nieuwe hostel). Ik had een beetje de afstand onderschat, dus ik heb een uur door de stad gelopen met 15 extra kilo dat ik mee moest sjouwen. Het is echt ongelofelijk hoe zwaar dat is! Zo raar dat mensen van 75 kilo dat elke dag moeten doen, ik moet er niet aan denken! Ik heb een veeel kleiner hostel uitgekozen, want ik hou niet zo van die onwijs grote plekken, veelste druk. Dit is echt een heel knus hostel in een grote villa, echt heel warm en gezellig en klein en er heerst een goede sfeer, een beetje zoals een home, omdat het ook een huis is en niet een appartement zoals mijn vorige. Mijn avondeten is druiven, een appel en een mandarijn hihi, maar het is genoeg. Er zijn erg aardige mensen hier. In het vorige hostel waren er echt onwijs veel Duitsers, maar met onwijs bedoel ik ook echt onwijs. Volgens mij was 90% van het hostel Duits. Hier gelukkig niet. Ik ben gelukkig nog geen Nederlanders tegengekomen. Wat wel echt heel vervelend is, is dat onder het I.E.P. kantoor (I.E.P. staat trouwens voor International Exchange Programs, or something like that) er een huge Starbucks is met allemaal heeerlijke muffins en warme chocolademelk, maar ook warme caramel, vanilla en nog veel meer dingen die ik moet weerstaan! Want als backpacker kan je jezelf gewoon niet vertonen op die plekken, het is te duur...damn! Maarja, goed voor mijn zelfbeheersing en discipline.

Nou dat is het dan tot nu toe. Tis nu half 10 in de avond en ik ga zo slapen. Ik zal proberen wat foto's erop te zetten, maar ik beloof niet dat het werkt, you'll see. Woensdag heb ik een free bus tour door Auckland, dus dat wordt erg leukI guess! Heb er erg veel zin in :D.

See you later alligatorrr

xxx liefs moi

P.S. zoals jullie kunnen zien, ben ik echt heel slecht in kort en bondig schrijven haha, en dit is nog niet alles, want ik denk dat ik veel dingen ben vergeten. maarja, je zult er maar mee moeten leven haha.

P.P.S. de titel is een liedje uit de film 'Aladin', ik vind het een erg mooi liedje en erg toepasselijk!